ز جان شیرین‌تری ای چشمه‌ی نوش
سزد گر گیرمت چون جان در آغوش
نظامی

---

لبخند معاوضه كن با جان شهریار
تا من به شوق این دهم و آن ستانمت
شهریار

---

چگونه شاد شود اندرون غمگینم؟
به اختیار كه از اختیار بیرون است
حافظ

---

به چشمك این همه مژگان به هم مزن یارا!
كه این دو فتنه به هم می‌زنند دنیا را
شهریار

---

گاهی به نوشخند لبت را اشاره كن
ما را به هیچ صاحب عمر دوباره كن
فروغی بسطامی

---

خیال حوصله بحر می‌پزد هیهات
چه‌هاست در سر این قطره محال‌اندیش
حافظ

---

عجب عجب كه برون آمدی به پرسش من
ببین ببین كه چه بی‌طاقتم ز شیدایی
مولانا

 

---

آرامِ دل غمگین، جز دوست كسی مگزین
فی‌الجمله همه او بین، زیرا همه او دیدم
فخرالدین عراقی

---

منم شرمنده زین یاری كه كردی
همین باشد وفاداری كه كردی
وحشی بافقی

---

بده یك بوسه تا ده واستانی
از این به چون بود بازارگانی!؟
نظامی

---

ما را همین بس است كه داریم درد عشق
مقصود ما ز وصل تو بوس و كنار نیست
عبید زاكانی

---

چندین شكستِ كارِ منِ دلشكسته چیست؟
ای هرزه‌گرد مگر نیست كار دگرت؟
وحشی بافقی

---

مرا هجران گسست از هم، رگ و بند
مرا شمشیر زد گیتی، تو را مشت
پروین اعتصامی

---

گفتی تو نه گوشی (!) كه سخن گویمت از عشق
ای نادره گفتار كجا گوش‌تر از من؟
شهریار

---

آخرالامر گل كوزه‌گران خواهی شد
حالیا فكر سبو كن كه پر از باده كنی
حافظ

---

جمالش كرد حیرانم، چه ماه است آن نمی‌دانم
كه چشم از كشف ماهیت، نمی‌بندد تأمل را
اوحدی مراغه‌ای

---

كی توان حق گفت جز زیر لحاف
با تو ای خشم‌آور آتش‌سجاف!
مولانا

---

دریا و كوه در ره و من خسته و ضعیف
ای خضر پی‌خجسته مدد كن به همتم
حافظ

---

در راه عشق وسوسه‌ی اهرمن بسی است
پیش آی گوش دل به پیام سروش كن
حافظ

---

خواهم از گریه دهم خانه به سیلاب امشب
دوستان را خبر از چشم پرآبم مكنید
محتشم كاشانی

---

می می‌كشیم و خنده‌ی مستانه می‌زنیم
با این دو روزه‌ی عمر چه‌ها می‌كنیم ما
صائب تبریزی

---

به حال سعدی بیچاره قهقهه چه زنی
كه چاره در غم تو، های های می‌داند
سعدی

---

از هر طرف كه رفتم جز وحشتم نیفزود
زنهار از این بیابان وین راه بی‌نهایت
حافظ

---

تو را زین پس جز فرشته نخوانم
ازیرا كه تو آدمی را نمانی!
فرخی سیستانی

---

آن دگر گفت ای گروه زرپرست
جمله خاصیت مرا چشم اندرست
مولانا

---

مكن از خواب بیدارم خدا را
كه دارم خلوتی خوش با خیالش
حافظ

---

خواب مرگم باد اگر دور از تو خوابم آرزوست
خون خورم بی‌چشم مستت گر شرابم آرزوست
اهلی شیرازی

---

چون نماید به تو این دولت روی
رو در آن آر و به كس هیچ مگوی
جامی

---

نمی‌دانم كه دردم را سبب چیست؟
همی دانم كه درمانم تویی بس
اوحدی مراغه‌ای

---

گر بدی گفت حسودی و رفیقی رنجید
گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نكنیم
حافظ

---

ما شبی دست برآریم و دعایی بكنیم
غم هجران تو را چاره ز جایی بكنیم
حافظ

---

آه از راه محبت كه چه بی‌پایان است
با دو منزل كه یكی وصل و یكی هجران است
صیدی

---

مرا صائب به فکر کار عشق انداخت بیکاری
عجب كاری برای مردم بیكار پیدا شد!
صائب تبریزی

---

رو مسخرگی پیشه كن و مطربی آموز
تا داد خود از كهتر و مهتر بستانی
انوری

---

گر به خشم است و گر به عین رضا
نگهی باز كن كه منتظریم
سعدی

---

من مریض درد عصیانم كه درمانم تویی
دردمند این‌چنین محتاج درمان شماست!
محتشم كاشانی

---

من چون نزنم دست كه پابند منی
چون پای نكوبم كه توئی دست‌زنان
مولانا

---

حباب‌وار براندازم از روی نشاط كلاه
اگر ز روی تو عكسی به جام ما افتد
حافظ

---

مرا كه سِحر سخن در جهان همه رفته است
ز سِحر چشم تو بیچاره مانده‌ام مسحور
سعدی

---

این بدان گفتم كه تا هر بی‌فروغ
كم زند در عشق ما لاف دروغ
عطار

---

مجلس تمام گشت و به پایان رسید عمر
ما همچنان در اول وصف تو مانده‌ایم
حافظ

---

ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت
جانم بسوختی و به دل دوست دارمت
حافظ

---

این هم آخری:

اتل متل توتوله
گاو حسن چه جوره!