تک بیتی های مسنجری

ز جان شیرین‌تری ای چشمه‌ی نوش

سزد گر گیرمت چون جان در آغوش

نظامی

____________________________________________________________

لبخند معاوضه کن با جان شهریار

تا من به شوق این دهم و آن ستانمت

شهریار

___________________________________________________

چگونه شاد شود اندرون غمگینم؟

به اختیار که از اختیار بیرون است

حافظ

———— —-

به چشمک این همه مژگان به هم مزن یارا!

که این دو فتنه به هم می‌زنند دنیا را

شهریار

———— —-

گاهی به نوشخند لبت را اشاره کن

ما را به هیچ صاحب عمر دوباره کن

فروغی بسطامی

———— —-

خیال حوصله بحر می‌پزد هیهات

چه‌هاست در سر این قطره محال‌اندیش

حافظ

———— —-

عجب عجب که برون آمدی به پرسش من

ببین ببین که چه بی‌طاقتم ز شیدایی

مولانا

———— —-

آرامِ دل غمگین، جز دوست کسی مگزین

فی‌الجمله همه او بین، زیرا همه او دیدم

فخرالدین عراقی

———— —-

منم شرمنده زین یاری که کردی

همین باشد وفاداری که کردی

وحشی بافقی

———— —-

بده یک بوسه تا ده واستانی

از این به چون بود بازارگانی!؟

نظامی

———— —-

ما را همین بس است که داریم درد عشق

مقصود ما ز وصل تو بوس و کنار نیست

عبید زاکانی

———— —-

چندین شکستِ کارِ منِ دلشکسته چیست؟

ای هرزه‌گرد مگر نیست کار دگرت؟

وحشی بافقی

———— —-

مرا هجران گسست از هم، رگ و بند

مرا شمشیر زد گیتی، تو را مشت

پروین اعتصامی

———— —-

گفتی تو نه گوشی (!) که سخن گویمت از عشق

ای نادره گفتار کجا گوش‌تر از من؟

شهریار

———— —-

آخرالامر گل کوزه‌گران خواهی شد

حالیا فکر سبو کن که پر از باده کنی

حافظ

———— —-

جمالش کرد حیرانم، چه ماه است آن نمی‌دانم

که چشم از کشف ماهیت، نمی‌بندد تأمل را

اوحدی مراغه‌ای

———— —-

کی توان حق گفت جز زیر لحاف

با تو ای خشم‌آور آتش‌سجاف!

مولانا

———— —-

دریا و کوه در ره و من خسته و ضعیف

ای خضر پی‌خجسته مدد کن به همتم

حافظ

———— —-

در راه عشق وسوسه‌ی اهرمن بسی است

پیش آی گوش دل به پیام سروش کن

حافظ

———— —-

خواهم از گریه دهم خانه به سیلاب امشب

دوستان را خبر از چشم پرآبم مکنید

محتشم کاشانی

———— —-

می می‌کشیم و خنده‌ی مستانه می‌زنیم

با این دو روزه‌ی عمر چه‌ها می‌کنیم ما

صائب تبریزی

———— —-

به حال سعدی بیچاره قهقهه چه زنی

که چاره در غم تو، های های می‌داند

سعدی

———— —-

از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود

زنهار از این بیابان وین راه بی‌نهایت

حافظ

———— —-

تو را زین پس جز فرشته نخوانم

ازیرا که تو آدمی را نمانی!

فرخی سیستانی

———— —-

آن دگر گفت ای گروه زرپرست

جمله خاصیت مرا چشم اندرست

مولانا

———— —-

مکن از خواب بیدارم خدا را

که دارم خلوتی خوش با خیالش

حافظ

———— —-

خواب مرگم باد اگر دور از تو خوابم آرزوست

خون خورم بی‌چشم مستت گر شرابم آرزوست

اهلی شیرازی

———— —-

چون نماید به تو این دولت روی

رو در آن آر و به کس هیچ مگوی

جامی

———— —-

نمی‌دانم که دردم را سبب چیست؟

همی دانم که درمانم تویی بس

اوحدی مراغه‌ای

———— —-

گر بدی گفت حسودی و رفیقی رنجید

گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نکنیم

حافظ

———— —-

ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم

غم هجران تو را چاره ز جایی بکنیم

حافظ

———— —-

آه از راه محبت که چه بی‌پایان است

با دو منزل که یکی وصل و یکی هجران است

صیدی

———— —-

مرا صائب به فکر کار عشق انداخت بیکاری

عجب کاری برای مردم بیکار پیدا شد!

صائب تبریزی

———— —-

رو مسخرگی پیشه کن و مطربی آموز

تا داد خود از کهتر و مهتر بستانی

انوری

———— —-

گر به خشم است و گر به عین رضا

نگهی باز کن که منتظریم

سعدی

———— —-

من مریض درد عصیانم که درمانم تویی

دردمند این‌چنین محتاج درمان شماست!

محتشم کاشانی

———— —-

من چون نزنم دست که پابند منی

چون پای نکوبم که توئی دست‌زنان

مولانا

———— —-

حباب‌وار براندازم از روی نشاط کلاه

اگر ز روی تو عکسی به جام ما افتد

حافظ

———— —-

مرا که سِحر سخن در جهان همه رفته است

ز سِحر چشم تو بیچاره مانده‌ام مسحور

سعدی

———— —-

این بدان گفتم که تا هر بی‌فروغ

کم زند در عشق ما لاف دروغ

عطار

———— —-

ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

جانم بسوختی و به دل دوست دارمت

حافظ

———— —-

این هم آخری:

اتل متل توتوله

گاو حسن چه جوره!