آیت الله صدیقی نیز در نماز جمعه هفته گذشته تهران افزایش مفاسد اخلاقی و گسترش زنا در جامعه را علت وقوع زلزله دانستند و امر به معروف و نهی از منکر و استغفار از گناهان و دعا به درگاه خداوند را در پیشگیری از وقوع زلزله موثر دانستند.
در همین راستا چند روایت از ائمه در مورد علت وقوع زلزله و نحوه پیشگیری از وقوع آن در ذیل آورده شده است:

رسول خدا (ص): هرگاه دعا اندک شود، بلا نازل گردد.

(مستدرك الوسائل:ج 5 ص 179 ح 5616)

رسول خدا (ص) :« در امت من زلزله اي رخ مي دهد که در آن ده هزار، بيست هزار، سي هزار نفر نابود مي شوند. (خداوند) آن را براي پرهيز کاران پند، براي مومنان رحمت، و براي کافران عذاب قرار مي دهد».

( كنز العمال: ج 41 ص 567 ح 39615)

امام صادق (ع):« اي مفضل! بينديش ... اگر کسي گفت: چرا اين زمين مي لرزد؟ (در پاسخ) به او گفته شود: زلزله و مانند آن، پند و هشدارهايي است که مردم را تهديد مي کند تا رعايت کنند و از گناهان دست بردارند».

( ميزان الحكمة: ج 1 ص 59)

رسول خدا(ص): از [وقوع] غرق [يا دفن] شدن و مسخ و زلزله چاره اي نيست! عرض كردند: اي رسول خدا! آيا در اين امت؟ فرمود: آري، هنگامي كه زنان خوانندگي كنند، و زنا را حلال شمارند، و ربا خورند، و شكار در حرم را حلال گردانند، و لباس ابريشم پوشند، و مردان به مردان و زنان به زنان بسنده كنند (هم جنس بازي كنند).

( مستدرك الوسائل: ج 6 ص 188 ح 6737)

رسول خدا(ص): هر گاه امت من ربا خورند، زلزله و ماه گرفتي رُخ دهد.

( كنز العمال: ج 14 ص 280 ح 38731)

رسول خدا(ص): هر گاه امت من ربا خورند، زلزله و ماه گرفتي رُخ دهد.

( كنز العمال: ج 14 ص 280 ح 38731)

رسول خدا(ص): هرگاه پنج چيز در ميان شما فاش شود، پنج چيز به شما راه يابد: هر گاه زنا در ميان شما فاش شود، زلزله رخ دهد.

( وسائل الشيعة (آل البيت) : ج 9 ص 26 ح 11431)

امام باقر(ع): در نامه‌ي رسول خدا [چنين] يافتم: هرگاه پس از من زنا فاش شود، مرگ ناگهاني بسيار گردد

( من لايحضره الفقيه: ج 1 ص 524 ح 1488)

رسول خدا(ص): هر گاه بنده پنهاني گناه كند، جز گنه كار را اسيب نرساند. و هرگاه آشكارا آن را انجام دهد و مورد نكوهش قرار نگيرد، همه را آسيب رساند.

( وسائل الشيعة (آل البيت : ج 9 ص 31 ح  11448)

امام علي(ع): اي مردم! همانا خداوند عزوجل عوام را به سبب گناه خواص كيفر نكند [البته] اگر خواص بدون اين كه عوامل بداند در پنهاني كارمنكر انجام دهد. [اما] اگر خواص آشكارا مرتكب منكر شود و عوام آن را تغيير ندهد، هر دو گروه از ناحيه‌ي خداوند عزوجل سزاوار كيفر مي‌گردند.

( ميزان الحكمة: ج 1 ص 763)

رسول خدا(ص): هرگاه مردم منكر را ببينند ولي آن را تغيير ندهند، نزديك است كه خداوند كيفرش را فراگيرشان كند.

(كنز العمال: ج 3 ص 70 ح 5535)

چه باید کرد

امام صادق (ع): هر بنده ای پیش از آن که خداوند عزوجل بخواهد [به خدا] رو آورد ، خداوند [به او] رو کند پیش از آن که او بخواهد و هر که به خدا پناه آورد، خدا او را حفظ کند، و خدا به هر که پیش از او رو کند و نگهش دارد برایش باکی نیست وقتی  که آسمان بر زمین بیفتد یا چیزی بر زمینیان فرود اید و بلایی آنان را فراگیرد، او در حزب خدا از هر بلایی مصون بماند. مگر نه این است که خداوند عزوجل می فرماید: {همانا پرهیزکاران در جایگاه امنی هستند}

( ثواب الأعمال: ص 129)

رسول خدا (ص): از قرائت [سوره] زلزال ملول نشوید؛ زیرا کسی که در مستحباتش آن را قرائت نماید، خداوند عزوجل هرگز زلزله ای بدو نرساند و با آن و [نیز] با صاعقه و آفتی از آفات دنیا نمیرد تا این که [به طور عادی] بمیرد

( بحار الانوار: ج56 ص 356)

رسول خدا (ص): هر که سه مرتبه بگوید: « به نام خداوند بخشنده مهربان، هیچ نیرو و قدرتی جز با خدای والا و بلند مرتبه نیست» ، خداوند متعال او را از نود و نه بلا کفایت کند که آسان ترین آن خفگی است.

( الكافي: ج 2 ص 276 ح 31)

امام علی (ع): طوفان های بلا را با دعا دف کنید؛ [زیرا] کسی که به بلای سخت گرفتار شده از [فرد] تندرستی که از بلا در امان نمی باشد به دعا نیازمند تر نیست.

( الدعوات:ص 21 ح 21)

 

امام صادق(ع): هر کس از بلایی که به او می رسد بترسد و درباره [دفع] آن به دعا برخیزد خداوند هرگز  آن بلا را بدو نشان ندهد.

( الدعوات:ص 21 ح 22)

رسول خدا (ص): هر آینه بلا به بنده نزدیک می گردد، آن گاه بنده از خدا عافیت می خواهد و خدا را یاد می کند و عافیت را حفظ می کند. و دعا و بلا تا روز رستاخیز با هم توافق دارند.

(كنز العمال: ج 2 ص 76 ح 3208)

 

رسول خدا (ص): بلا همانند قندیل ها بین آسمان و زمین آویزان است، هرگاه بنده عافیت را از پروردگارش بخواهد، خدای متعال بلا را از او برگرداند، [حتی] در حالی که برای او قطعی شده باشد.

( كنز العمال: ج 7 ص 825 ح 21560)

امام زین العابدین (ع): دعا بلای نازل شده و نازل نشده را دفع می کند.

( الكافي: ج 2 ص 472 ح 2)

امام کاظم (ع): بر شما باد دعا کردن؛ چرا که دعا برای خدا و درخواست از خدا بلا را برگرداند [حتی] در حالی که تقدیر و قضا شده باشد و جز امضای آن باقی نمانده بشد. پس هرگاه از خداوند عزوجل دعا و درخواست شد، بی درنگ بلا را برگرداند.

( الكافي: ج 2 ص 472 ح 3)

امام صادق (ع): هر که از بلایی که به او می رسد بترسد و درباره آن به دعا پیشی بگیرد، خداوند عزوجل هرگز آن بلا را بدو نشان ندهد.

( ثواب الأعمال: ص 153)

امام زین العابدین (ع): دعا پس از نزول بلا سودی ندارد.

( الكافي: ج 4 ص 88 ح 7)

امام صادق (ع) : به هر که زلزله برخورد کرد این [دعا] را بخواند: « ای [خدایی] که آسمان ها و زمین را نگاه می دارد تا نیفتد. و اگر بیفتد بعد از او هیچ کس آن ها را نگاه نمی دارد، اوست بردبار آرزنده! بر محمد و خاندانش درود فرست و بدی را از ما بازدار؛ چرا که تو بر هر چیز توانایی» .

فرمود: هر که هنگام خواب آن را بخواند، خانه بر سراو فرو نریزد انشاءالله.

( كنز العمال: ج 1 ص 479 ح 2094)

 

علی بن مهزیار گوید: به امام باقر (ع) نامه نوشتم و از وقوع زلزله زیاد در اهواز به او شکوه نمودم و عرض کردم: آیا به نظر شما از آن جا کوچ کنم؟ حضرت در پاسخ نوشت: از آن جا کوچ نکنید بلکه چهارشنبه و پنج شنبه و جمعه را روزه بگیرید و غسل کنید و لباس هایتان را پاکیزه نمایید و روز جمعه بیرون بیایید و خداوند را بخوانید که آن را از شما برطرف نماید. علی بن مهزیرا گوید: چنین کردیم تا این که زلزله آرام گرفت.

( ميزان الحكمة: ج 2 ص 871)