كودك یتیمی به حضور رسول خدا (ص) آمد و چنین عرض كرد :

پدرم از دنیا رفته ، مادرم ، بینوا و بی بضاعت است ، خواهرم ، شوهر و سرپرست ندارد، از چیزهائی كه خدا به تو عنایت فرموده به من اطعام كن ، تا خداوند خشنود گردد.

پیامبر (ص) تحت تاءثیر قرار گرفت به او فرمود : چقدر نیكو سخن می گوئی ؟. سپس به بلال حبشی فرمود با شتاب به حجره های همسران من برو ، و جستجو كن ، اگر چیزی از طعام هست بیاور. بلال رفت و به جستجو پرداخت و مشتی خرما كه 21 عدد بود، یافت و به حضور پیامبر (ص) آورد.

پیامبر مهربان اسلام (ص) خرماها را سه قسمت كرد، هفت عدد آن را به آن كودك یتیم داد، و فرمود بقیه را بگیر، هفت عدد آن را به مادرت بده و هفت عدد دیگر را به خواهرت بده ، كودك یتیم در حالی كه خوشحال بود از نزد رسول خدا (ص) رفت ، در این هنگام ، معاذ (یكی از اصحاب) برخاست و دست نوازش بر سر آن كودك یتیم كشید و با گفتاری مهرانگیز ، كودك را تسلی خاطر داد .

پیامبر (ص) به معاذ فرمود: ای معاذ ! تو و این كار تو را دیدم ، همینقدر بدان ، هر كس سرپرستی یتیمی كند ، و دست نوازش بر سر او بكشد ، خداوند بهر موئی كه از زیر دستش ‍ می گذرد ، حسنه و پاداش خوبی به او می دهد، و گناهی از گناهان او را محو می كند، و بر درجه و مقام معنوی او می افزاید.

داستان دوستان/محمد محمدي اشتهاردي