تقریبا قطعی است که حضرت معصومه(علیه السلام) ازدواج نکرد،

در این صورت این سوال پیش می آید که سنّت ازدواج از مستحبّات موکّد اسلامی است،تا آنجا که رسول اکرم(صلّی الله علیه وآله وسلّم) فرمود:

«مابنی فی الاسلام بناء احبّ الی الله عزّوجلّ،واعزّمن التّزویج؛
در اسلام در پیشگاه خدا بنایی بر پا نشده که محبوب تر وعزیزتر از بنای ازدواج باشد.»

نیز فرمود«النکاح سنّتی،فمن رغب عن سنّتی فلیس منّی؛
ازدواج سنّت و برنامه من است،پس کسی که از سنّت من دوری کند از من نیست.»


در عصر امام باقر(علیه السلام)بانویی به خاطر ریاضت و کسب فضیلت،ازدواج نمی کرد،امام باقر(علیه السلام)به او فرمود:«اگر در ترک ازدواج،فضیلتی به دست می آمد،حضرت فاطمه (سلام الله علیها) سزاوار تر از تو بود،که به خاطر کسب فضایل اخلاقی،ازدواج نکند،زیرا هیچ بانویی در کسب کمالات،از فاطمه(سلام الله علیها)پیش نگرفته است.»


پاسخ:

در پاسخ به این سوال دو مطلب گفته شده که هرکدام،یا یکی از آنها،دلیل شایسته ای است که موجب ترک ازدواج حضرت معصومه(س)شده است:


1-دختران امام کاظم(علیه السلام(به ویژه حضرت معصومه(سلام الله علیها)در سطحی از کمالات بودند که برای خود کفو و همسر مناسبی نیافتند،تا بااو ازدواج کنند،امام کاظم(علیه السلام)به آن ها سفارش کرده بود که با رای ومشورت برادشان حضرت رضا(علیه السلام)ازدواج کنند این سفارش و قراین دیگر بیانگر این است،که باید برای آنها همسر مناسبی باشد.با توجه به این که در مورد حضرت زهرا(سلام الله عیها)،امام صادق فرمود:«اگر خدواند متعال،علی(علیه السلام) را برای فاطمه(سلام الله علیها) نمی آفرید،در سراسر زمین از حضرت آدم گرفته تاهر انسانی بعد از او،همسر و همتای مناسبی برای فاطمه(سلام الله علیها)پیدا نمی شد.»

2-ترس و وحشت حکومت پر از خفقان واختناق هارون،به گونه ای بود که کسی جرات نمی کردبا دختران امام کاظم(علیه السلام)ازدواج نماید وداماد آن حضرت شود،زیرا دامادی آنحضرت،از نظر دستگاه طاغوتی هارون،موجب خطر شدید برای آن داماد می شد،به این ترتیب،حضرت معصومه(سلام الله علیها)و بعضی از خواهرانش،از ازدواج صرف نظر کردند.

درضمن نباید این مطلب را از نظر دور داشت که امام کاظم(سلام الله عیها)در زندان به سر می برد،واطلاع امام رضا(علیه السلام)از آینده(در مورد شهادت پدر،وهجرت اجباری او به خراسان)شاید دلیل دیگری برای ترک ازدواج حضرت
معصومه علیه السلام باشد.

واین نیز از مصائب و رنج های روزگار نسبت به خاندان نبوّت است،که ستمگران
کینه توز،با ایجاد شرایط نامساعد،آن ها را از مواهب زندگی،محروم ساختند.

منابع:
1-وسایل الشیعه
2-اصول کافی
3-کتاب حضرت معصومه فاطمه دوم،نوشته:محمّد محمّدی اشتهاردی

مختصری از زندگی نامه ی حضرت معصومه علیها السلام

نام شريف آن بزرگوار فاطمه و مشهورترين لقب آن حضرت، «معصومه» است. پدر بزرگوارش امام هفتم شيعيان حضرت موسى بن جعفر (ع) و مادر مكرمه اش حضرت نجمه خاتون (س) است . آن بانو مادر امام هشتم نيز هست . لذا حضرت معصومه (س) با حضرت رضا (ع) از يك مادر هستند.

ولادت آن حضرت در روز اول ذيقعده سال ١٧٣ هجرى قمرى در مدينه منوره واقع شده است. ديرى نپاييد كه در همان سنين كودكى مواجه با مصيبت شهادت پدر گرامى خود در حبس هارون در شهر بغداد شد. لذا از آن پس تحت مراقبت و تربيت برادر بزرگوارش حضرت على بن موسى الرضا (ع) قرارگرفت

در سال ٢٠٠ هجرى قمرى در پى اصرار و تهديد مأمون عباسى سفر تبعيد گونه حضرت رضا (ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون اين كه كسى از بستگان و اهل بيت خود را همراه ببرند راهى خراسان شدند.


يك سال بعد از هجرت برادر، حضرت معصومه (س) به شوق ديدار برادر و اداي رسالت زينبي و پيام ولايت به همراه عده اى از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حركت كرد و در هر شهر و محلى مورد استقبال مردم واقع مى شد. اين جا بود كه آن حضرت نيز همچون عمه بزرگوارشان حضرت زينب(س) پيام مظلوميت و غربت برادر گراميشان را به مردم مؤمن و مسلمان مى رساندند و مخالفت خود و اهلبيت (ع) را با حكومت حيله گر بنى عباس اظهار مى كرد. بدين جهت تا كاروان حضرت به شهر ساوه رسيد عده اى از مخالفان اهلبيت كه از پشتيبانى مأموران حكومت برخوردار بودند،سر راه را گرفتند و با همراهان حضرت وارد جنگ شدند، در نتيجه تقريباً همه مردان كاروان به شهادت رسيدند، حتى بنابر نقلى حضرت(س) معصومه را نيز مسموم كردند.

به هر حال ، يا بر اثر اندوه و غم زياد از اين ماتم و يا بر اثر مسموميت از زهر جفا، حضرت فاطمه معصومه (س)بيمار شدند و چون ديگر امكان ادامه راه به طرف خراسان نبود قصد شهر قم را نمود. پرسيد: از اين شهر«ساوه» تا «قم» چند فرسنگ است؟ آن چه بود جواب دادند، فرمود: مرا به شهر قم ببريد، زيرا از پدرم شنيدم كه مى فرمود: شهر قم مركز شيعيان ما است. بزرگان شهر قم وقتى از اين خبر مسرت بخش مطلع شدند به استقبال آن حضرت شتافتند; و در حالى كه «موسى بن خزرج» بزرگ خاندان «اشعرى» زمام ناقه آن حضرت را به دوش مى كشيد و عده فراوانى از مردم پياده و سواره گرداگرد كجاوه حضرت در حركت بودند، حدوداً در روز ٢٣ ربيع الاول سال ٢٠١ هجرى قمرى حضرت وارد شهر مقدس قم شدند. سپس در محلى كه امروز «ميدان مير» ناميده مى شود شتر آن حضرت در جلو در منزل «موسى بن خزرج» زانو زد و افتخار ميزبانى حضرت نصيب او شد.

آن بزرگوار به مدت ١٧ روز در اين شهر زندگى كرد و در اين مدت مشغول عبادت و راز و نياز با پروردگار متعال بود.

محل عبادت آن حضرت در مدرسه ستيه به نام «بيت النور» هم اكنون محل زيارت ارادتمندان آن حضرت است.

سرانجام در روز دهم ربيع الثانى و «بنا بر قولى دوازدهم ربع الثانى» سال ٢٠١ هجرى پيش از آن كه ديدگان مباركش به ديدار برادر روشن شود، در ديار غربت و با اندوه فراوان ديده از جهان فروبست و شيعيان را در ماتم خود به سوگ نشاند .مردم قم با تجليل فراوان پيكر پاكش را به سوى محل فعلى كه در آن روز بيرون شهر و به نام «باغ بابلان» معروف بود تشييع نمودند.

همين كه قبر مهيا شد دراين كه چه كسى بدن مطهر آن حضرت را داخل قبر قرار دهد دچار مشكل شدند، كه ناگاه دو تن سواره كه نقاب به صورت داشتند از جانب قبله پيدا شدند و به سرعت نزديك آمدند و پس از خواندن نماز يكى از آن دو وارد قبر شد و ديگرى جسد پاك و مطهر آن حضرت را برداشت و به دست او داد تا در دل خاك نهان سازد.

آن دو نفر پس از پايان مراسم بدون آن كه با كسى سخن بگويند بر اسب هاى خود سوار و از محل دور شدند.

بنا به گفته بعضي از علما به نظر مى رسد كه آن دو بزرگوار، دو حجت پروردگار: حضرت رضا (ع) و امام جواد (ع) باشند چرا كه معمولاً مراسم دفن بزرگان دين با حضور اوليا الهي انجام شده است.

پس از دفن حضرت معصومه(س) موسى بن خزرج سايبانى از بوريا بر فراز قبر شريفش قرار داد تا اين كه حضرت زينب فرزند امام جواد(ع) به سال ٢٥٦ هجرى قمرى اولين گنبد را بر فراز قبر شريف عمه بزرگوارش بنا كرد و بدين سان تربت پاك آن بانوى بزرگوار اسلام قبله گاه قلوب ارادتمندان به اهلبيت (ع). و دارالشفاي دلسوختگان عاشق ولايت وامامت شد.

حضرت فاطمه معصومه (س) مظهر فضایل و مقامات است. روایات معصومان (ع) فضیلت ها و مقامات بلندی را به آن حضرت نسبت می دهد. امام صادق (ع) در این باره می فرمایند: « آگاه باشید که برای خدا حرمی است و آن مکه است؛ و برای پیامبر خدا حرمی است و آن مدینه است. و برای امیرمؤمنان حرمی است و آن کوفه است. بدانید که حرم من و فرزندانم بعد از من، قم است. آگاه باشید که قم، کوفه کوچک ماست بانویی از فرزندان من به نام فاطمه، دختر موسی، در آن جا رحلت می کند.