عن الرّضا علیه‎السلام:

لا یتـم عَقل إمـرء مُسلـم حتـّى تكونَ فیه عَشر خِصـال، اَلخیــرُ مِنـهُ مـأمــُول، وَ الشّر منهُ مأمـُون، یَستكثِر قلیلُ الخیر مِن غیره، وَ یَستقل كَثیرُ الخیر مـِن نفسه، لا یسام من طلب الحـوائج الیه، ولا یمل مـن طلب العلـم طول دهره، الفقر فى الله احبّ الیه مِن الغنى، و الذّل فى الله احب الیه مـن العز فى عدوه، و الخمـول اشهى الیه من الشهره، ثـم قال علیه‎السلام العاشرة و ما العاشرة؟، قیل له: ما هى؟ قال علیه‎السلام: لایرى احدا إلا قال: هو خیر منى و اتقى.

امام رضا(علیه‎السلام) فرمود:

عقل شخص مسلمـان تمـام نیست، مگر ایـن كه ده خصلت را دارا بـاشـد:

ـ از بدى او در امان باشند.

ـ خیر اندك دیگرى را بسیار شمارد.

ـ خیر بسیار خود را اندك شمارد.

ـ هـر چه حـاجت از او خـواهنـد، دلتنگ و ناراحت نشـود.

ـ در عمر خود از دانش‎طلبى، خسته نشود.

ـ فقـر در راه خـدایـش از تـوانگـرى محبـوبتـر بـاشـد .

ـ خـوارى در راه خـدایـش از عزت بـا دشمنـش محبـوبتـر بـاشد .

ـ گمنـامى را از شهرت خـواهـان‎تـر بـاشـد .

ـ سپس فـرمـود: دهمى چیست و چیست دهمى؟ به او گفته شـد: چیست؟

فـرمـود: كسی را ننگـرد جز ایـن كه بگـویـد او از مـن بهتـر و پـرهیز كارتـر است .

برگرفته از تحف العقول، ص 443 .