امام مهدی(عج) وارث همة انبیا و اولیا و عصارة فضایل همة آنهاست. در برخی از روایات و كلمات بزرگان شباهت‌های نام امام مهدی(عج) با پیامبران و اوصیای الهی به تصویر كشیده شده است، كه یكی از آنها صلوات منسوب به حكیم ربّانی، خواجه نصیرالدّین طوسی(ره) است.

اشاره:

امام مهدی(ع) وارث همة انبیا و اولیا و عصارة فضایل همة آنهاست. هر آنچه خوبی در اوّلین و آخرین وجود داشته، همه در وجود شریف آن حضرت متجلّی شده و ایشان را آینة تمام‌نمای حق ساخته است. در برخی از روایات و كلمات بزرگان شباهت‌های نام امام مهدی(عج) با پیامبران و اوصیای الهی به تصویر كشیده شده است، كه یكی از آنها صلوات منسوب به حكیم ربّانی، خواجه نصیرالدّین طوسی(ره) است.

در این صلوات، حضرت مهدی(عج) با ویژگی‌های پدران ارجمند خویش توصیف، فضایل و مناقبی كه آن حضرت از اجداد خویش به ارث برده، بیان شده است.

شایان ذكر است كه صلوات خواجه نصیر را به عنوان توسّل به ذیل عنایت حضرت بقیّـةالله(عج) می‌خوانند.

أللّهمَّ صلِّ وَ سَلِّم، وَ زِد وَ بارِک، عَلی: بار خدایا! رحمت‌های پیاپی فرست و درودهای خجستة خویش را ارزانی دار

صاحبِ الدَّعوَةِ النَّبویَّة، بر امام بزرگواری كه صاحب دعوت محمّدی است

وَ الصَّولَةِ الحَیدریَّة، و صولت حیدری

و العِصمَةِ الفاطِمیَّة، و عصمت فاطمی

و الحِلمِ الحَسَنِیَّة، و حلم حسنی

و الشّجاعَةِ الحُسَینِیَّة، و شجاعت حسینی

و العِبادَةِ السَّجّادِیَّة، و عبادت سجّادی

و المآثِرِ الباقِریَّة، و مفاخر باقری

و الآثار الجَعفَرِیَّة، و آثار جعفری

و العُلومِ الکاظِمیَّة، و علوم كاظمی

و الحُجَجِ الرَّضَوِیَّة، و حجج رضوی

و الجُودِ التَّقَوِیَّة، و جود تقوی

و النَّقاوَةِ النَقَوِیَّة، و نقاوت نقوی1

و الهَیبَةِ العَسکَریَّة، و هیبت عسكری

و الغَیبَةِ الإلهیَّة، و غیبت الهی.

القائمِ بِالحَقِّ، و الدّاعی إلی الصِّدقِ المُطلَقِ، کَلمةِ الله، و أمانِ الله، و حُجّةِ الله، القائمِ بِأمرِ الله، المُقسِطِ لِدینِ الله، الغالِبِ لِأمرِ اللهِ، و الذّابِّ عن حَرَمِ الله، إمام السّرِّ والعَلَنِ، دافعِ الکَربِ والمِحَن، صاحبِ الجُودِ و المِنَن، الإمامِ بِالحَقِّ، أبی القاسِم محمّدِ بن الحَسن، صاحبِ العَصرِ والزَّمان، وقاطعِ البُرهان، و خَلیفةِ الرَّحمان، و شَریکِ القُرآن، و مُظهرِ الإیمان، و سیِّد الإنسِ و الجانّ، صَلَوات اللهِ و سلَامُهُ عَلیه و علیهِم أجمَعین.

آن قائم به حق و درفش افراز صدق مطلق، كلمة خدایی و امان الهی و حجّت ربّانی، برپا ‌دارندة امر خدای و گسترندة آیین عدل خدای و پیروز گردانندة حكم خدای و پاسدارندة ناموس خدای، امام آشكارا و نهان، برطرف‌سازندة گرفتاری‌ها و اندوهان، صاحب جود و بخشش و احسان، امام بر حق، ابوالقاسم محمّد بن الحسن، صاحب عصر و زمان، روشن‌كنندة حق و برهان، خلیفة خدای رحمان، عدل و انباز قرآن، آشكارساز مظاهر ایمان و مهتر آدمیان و پریان. رحمت‌ها و درودهای خدایی بر او باد و بر همة نیكان پاك او.

الصَّلاةُ و السَّلامُ عَلیک، یا وَصیَّ الحَسَن، و الخَلَفَ الصّالِح، یا إمامَ زَمانِنا، أیُّها القائمُ المُنتَظَرُ المَهدِیّ، یابنَ رسول الله، یَابنَ أمیرِالمُؤمنین، یا إمام المسلمین! یا حُجَّةاللهِ عَلی خَلقه! یا سَیِّدنا و مولانا! إنّا تَوَجَّهنا، و استَشفَعنا، وَ تَوَسَّلنا بِکَ إلی اللهِ، وَ قَدَّمناکَ بَینَ یَدَی حاجاتِنا، فِی الدُّنیا و الآخِرَة، یا وجیهاً عِندَ الله، إشفَع لَنا عِندَ الله ـ عَزَّوَجَلّ.1

درود و رحمت و سلام و تحیت بر تو باد! ای وصیّ حسن عسكری و ای جانشین شایستة شایسستگان، ای امام زمان، ای مهدی قائم منتظران، ای زادة ختم رسولان، ای فرزند امیرمؤمنان، ای امام مسلمانان، ای حجّت خدا در میان مردمان، ای سرور ما، ای مولای ما! ما به آبروی تو، روی به درگاه خدا آوردیم و تو را نزد خدای شفیع ساختیم و به اعتبار منزلت تو، حاجات دو جهان خویش طلبیدیم. ای سرافراز در نزد خدا و ای آبرومند بارگاه كبریا، حاجات ما را، از خدای عزیز جلیل، تو طلب كن و برآورد آنها را تو بخواه.»2

پی‌نوشت‌ها:

* به نقل از: حكیمی، محمّدرضا، خورشید مغرب، صص 175-176.

1. نقاوت: پاكی و پاكیزگی، مطهّر بودن.

2. این صلوات، كه دارای 14 بند است و در توسّل به ذیل عنایات چهارده معصوم(ع) انشا شده است، به «دوازده امام خواجه نصیر» شهرت یافته است. نسخه‌های خطّی و چاپی آن، در دسترس است، از جمله در كتاب مفتاح، در نسخه‌ها، گاه اختلافی در ضبط وجود دارد. بند چهاردهم كه در بالا آورده شده است، از مجموعه‌ای خطّی نقل شد و جمله‌ای از آن، از روی نسخه‌ای چاپی تكمیل گردید.