|
مطالب -
سیاسی
|
|
نوشته شده توسط mosafer
|
|
پنجشنبه, 09 اردیبهشت 1389 ساعت 14:57 |
|
پایگاه تحلیلی "رنس" طی مقالهای به انتشار 10 دروغ و ابهام افکنی بزرگ رژیم صهیونیستی طی تاریخ و بیان حقایق آن پرداخت
به گزارش سرویس بینالملل شبکه ایران، پایگاه خبری- تحلیلی "رنس" طی مقالهای به انتشار 10 دروغ و ابهامافکنی بزرگ رژیم صهیونیستی طی تاریخ و بیان حقایق آن پرداخته است:
دروغ اول: اسراییلیها هرگز یهودیان را هدف قرار نمیدهند
واقعیت: "نعیم گیلادی" یهودی اهل عراق در کتابی با عنوان "رسواییهای بن گوریون"، مینویسد: نزدیک به 125 هزار یهودی در اواخر دهه 40 تا سال 1952 میلادی، عراق را به مقصد اسراییل ترک کردند. دلیل اغلب این مهاجرتها هم به خاطر دروغها و وعدههای اقتصادی بود که به یهودیان عراق داده شد اما در نهایت چیزی که به دست آمد، "بمبهای صهیونیستی" بود. (اشاره به بمباران کنیسهها و برخی از دیگر نواحی محل اجتماع یهودیان)
ماجرای حمله صهیونیستها به یهودیان از این قرار بود که در 25 نوامبر سال 1940، صهیونیستها با استفاده از مواد منفجره، به یک کشتی حامل مهاجران غیرقانونی یهود در لنگرگاه "حیفا" حمله کردند. این حمله با هدف آشفته کردن انگلیسیها و همچنین در نتیجه رقابت بین گروههای صهیونیست انجام شد. در این حادثه 268 مهاجر یهودی به دست صهیونیستها کشته شدند.
دروغ دوم: "ما جنگ را شروع نکردیم، این جنگ بر ما تحمیل شد. عرفات مسئول همه این ماجراهاست. او بود که با تصمیم استراتژیکش خواست تا با کشتار به اهداف دیپلماتیک خود دست پیدا کند." آریل شارون، دسامبر 2001
واقعیت: "رابی مایکل لرنر" طی مقالهای که 13 اکتبر در روزنامه "لسآنجلستایمز" منتشر شد، نوشت: خاصیت دروغپردازیهای اسراییل و یک رسانه بینالمللی این است که حقایق اساسی در رابطه با مردم فلسطین را تیره و مبهم کرده و به دروغ تهدید میکنند که مرگ سربازان اسراییلی موجب بروز یک اشغالگری وحشیانه میشود که به شدت ظالمانه بوده و حتی میتواند موجب کشته شدن همه جوانانی شود که در برابر اشغالگری مقاومت میکنند.
دروغ سوم: صهیونیسم یک بحث منطقی در دنیایی از پریشانی و آشفتگی است
واقعیت: "هیلیل هالیکن" در مقالهای برای روزنامه صهیونیستی "جروزالمپست" نوشت: اگر بخواهم از بیرون به قضیه نگاه کنم، در این صورت باید بگویم که ما تنها در حال ایجاد تنفر و خشونت بیشتر هستیم. اگر از من بخواهید که خود را جای فلسطینیان بگذارم، باید بگویم که اگر من جای آنها بودم، شاید میخواستم که اسراییلیها را بکشم. اما من یک خارجی و یا یک فلسطینی نیستم. البته این بدان معنا نیست که زندگی فلسطینیها اهمیتی برای من ندارد، بلکه زندگی اسراییلیها برای من اهمیت بیشتری دارد. این را هم میدانم که گفتهام چندان روشنفکرانه نیست. به هر حال هیچ کدام از مسایل بیان شده منجر به پیدا شدن راه حلی سیاسی برای پایان دادن به ترس و واهمههای موجود، نخواهد شد.
دروغ چهارم: اسراییل کشوری همچون دیگر کشورهاست
واقعیت: "اسحاق شامیر" نخستوزیر اسبق رژیم صهیونیستی در 14 جولای 1992 طی مقالهای برای نیویورکتایمز نوشت: "کشور اسراییل بدون یک ظرفیت ایدئولوژیکی خاص، نمیتواند وجود داشته باشد. ما نمیتوانیم همانند دیگر کشورها که منافع اصلی آنها تضمین رفاه شهروندانشان است، موجودیت طولانیمدتی داشته باشیم."
قطعنامه 1975 سازمان "اتحاد آفریقا" تاکید کرده است که "رژیم نژادپرستی که در فلسطین اشغالی حضور دارد و رژیم نژادپرست آفریقای جنوبی نیز منشا امپریالیستی مشترکی داشته و دارای ساختار نژادپرستانه مشابهی هستند. سیاست آنها نیز سرکوبی منزلت و کمال انسانی است.
گزارش عفو بینالملل در سال 2001 نیز تصریح میکند: در اسراییل قوانین زیادی وجود دارد که صراحتاً تبعیضآمیز هستند. ریشه این قوانین را میتوان در تاسیس اسراییل در سال 1948 دید.
دروغ پنجم: سران اسراییل در مورد درگیری با فلسطینیان حقیقت را میگویند
واقعیت: بنیامین نتانیاهو، رهبر حزب لیکود و نخستوزیر اسراییل توصیه جالبی به اسراییلیها کرده است. روزنامه صهیونیستی هاآرتص با گزارش سخنرانی وی در جمع اعضای حزب لیکود مینویسد: نتانیاهو توصیهای در رابطه با چگونگی برخورد با مصاحبهکنندگان خارجی کرد و گفت که همیشه بدون توجه به آنکه شما درست میگویید یا نه، باید اینطور وانمود کرد که شما درست میگویید.
دروغ ششم: اسراییل متحد قابل اعتماد و دوست حقیقی آمریکاست
واقعیت: بارها و بارها ثابت شده که اسراییل یک دردسر استراتژیک و علیه منافع ملی آمریکاییهاست. در حقیقت آمریکا با مشارکت در اقدامات اسراییل، وجهه خود را در کل دنیای اسلام خراب کرده است. از سوی دیگر، اسراییل معمولاً از ایالات متحده جاسوسی میکند.
دروغ هفتم: اسراییل به دنبال صلح، بر مبنای قوانین بینالمللی است
واقعیت: جیمی کارتر، رییسجمهور اسبق آمریکا در 26 نوامبر سال 2000 در طی مقالهای در روزنامه واشنگتنپست نوشت: اینکه ایالات متحده برای ایجاد صلح اقداماتی انجام میدهد، اجتنابناپذیر است اما تا زمانی که اسراییل بر سیاست شهرکسازی خود اصرار ورزد، هیچ یک از این تلاشها پیشرفتی نخواهد داشت. زیرا شهرکسازیهای اسراییل بر خلاف قوانین بینالمللی است.
اسراییل هماکنون 69 قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل و قطعانامههای بیشماری از مجمع عمومی را نقض کرده است.
دروغ هشتم: صهیونیسم پاسخ منطقی به یهودستیزی اروپاست
واقعیت: صهیونیسم و نازیسم دو طرز فکر مشابه هستند. این نکتهای است که "لنی برنر" نویسنده صهیونیست، در کتاب "دیوار آهنی" به آن اذعان کرده و ادامه میدهد: اگر میدانستم که با انتقال یهودیان به انگلیس، تمامی کودکان یهود را نجات میدهم اما با انتقال آنها به اسراییل، تنها نیمی از کودکان را نجات خواهم داد، گزینه دوم را انتخاب میکردم. زیرا ما نباید فقط به فکر این کودکان باشیم، بلکه باید به فکر ساختن تاریخ اسراییل باشیم حتی اگر نیمی از کودکان یهود در این بین تلف شوند!
دروغ نهم: صهیونیستها سعی کردند موافقت فلسطینیان را برای کوچ دادنشان جلب کنند
واقعیت: "گلدمایر"، یک مقام صهیونیست در سال 1969 در "ساندیتایمز" مطلبی نوشت که ادعای بالا را نقض میکند: چیزی به نام مردم فلسطین وجود ندارد... حتی این مسئله هم وجود ندارد که ما آمدیم و آنها را بیرون کرده و کشورشان را تصرف کردیم. چون آنها اصلاً وجود نداشتند!
دروغ دهم: این خواسته که مهاجران فلسطینی به سرزمینشان برگردند، غیرمنطقی بوده و به صلح کمکی نمیکند!
این دروغ به قدری بزرگ است که نیازی به گفتن واقعیت آن وجود ندارد.
|
.jpg){kind=logo}
