با نزدیک شدن به عید سعید فطر، مؤمنان به دنبال آن هستند که "زکات فطره" یا همان فطریه را که بر آنها واجب است پرداخت کنند.

آنچه در پی می‏آید میزان فطریه بر اساس نظر مراجع تقلید ـ و بر مبنای دو قوت غالب برنج یا گندم ـ است:
آیت‌الله العظمی حسینی خامنه‏ای:

بر مبنای گندم: دو هزار تومان
آیت‌الله العظمی مکارم شیرازی:

بر مبنای گندم: دو هزار تومان

بر مبنای برنج: شش هزار تومان
آیت‏الله العظمی صافی گلپایگانی:

با توجه به اینکه قیمت گندم در شهرها متفاوت می‌باشد، لذا روزه‌داران عزیز لازم است قیمت سه کیلو گندم یا برنج را بر طبق قیمت محل زندگی خود محاسبه نموده و به عنوان فطریّه پرداخت نمایند.
آیت‏الله العظمی سبحانی تبریزی:

بر مبنای گندم: دو هزار تومان

بر مبنای برنج متوسط: شش هزار تومان

بر مبنای برنج مرغوب: 9 هزار تومان

فطریه چیست؟

پرداخت زكات فطره بر هر مسلمانان عاقل و بالغ كه توانایی گرفتن روزه را دارد و همچنین معذورین و همچنین كسانی كه عمدا روزه خود را خورده‌اند، واجب است.

حتی فطریه کودکان شیرخوار نیز باید حساب شود و بچه‏ای که یک ساعت قبل از غروب آفتاب به دنیا آمده نیز باید حساب شود و فطریه او را باید پرداخت کرد؛ اما جنین فطریه ندارد.

پرداخت این زکات از جمله شرایط قبولی روزه در ماه مبارک رمضان است و یکی از فواید پرداخت فطریه، بیمه ‌کردن انسان در برابر حوادث مختلف در طول سال است و فرد با پرداخت این مبلغ کم خود را بیمه می سازد. پرداخت فطریه ضامن سلامتی انسان است و انسان به هر میزان در این راستا سرمایه‏گذاری کند به جا و خوب است.

زکات فطریه بر اساس "قوت غالب" انسان باید پرداخت شود. قوت غالب چیزی است که مردم هر شهر غالباً از آن تغذیه می‌کنند. معمولا در زمان حاضر، گندم و برنج مهم‏ترین قوت غالب است، از این رو افراد باید برای هر نفر سه کیلوگرم گندم یا برنج یا معادل نقدی آن را به عنوان زکات فطریه پرداخت کنند.

کسانی که زندگی شان تامین است پرداخت زکات فطره بر آنها واجب می‏شود، اما کسانی که کمبود دارند و به نوعی خرجشان بیش از درآمدشان است پرداخت زکات فطریه بر آنها واجب نیست و می‏توانند فطریه بگیرند.

بر اساس نظر برخی مراجع تقلید فطره مهمانی که پیش از مغرب شب عید فطر با رضایت صاحبخانه وارد شده در صورتی که بگویند، امشب نان او را داده، بر او واجب است هر چند نانخور او حساب نشود. اما برخی مراجع فطریه میهمان یک شب را واجب نمی‏دانند.

زنی که شوهرش مخارج او را نمی‏دهد، چنان چه نان خور کس دیگر باشد، فطره‎اش بر آن کس واجب است. و اگر نان‎خور کس دیگر نیست، در صورتی که فقیر نباشد، باید فطره خود را بدهد.

کسی که فطره چند نفر را می‎دهد، لازم نیست همه را از یک جنس بدهد و اگر مثلاً فطره بعضی را گندم و فطره بعض دیگر را جو بدهد کافی است.