«بهروز مينايي» مديرعامل بنياد ملي بازي‌هاي رايانه‌اي، گفت: بعضي از بازي‌ها‌ي رايانه‌اي گرايش‌هاي جنسي وهمجنس‌بازي را تبليغ مي‌كنند.

به گزارش فارس، ماهنامه مديريت ارتباطات در يكي از پرونده‌هاي ويژه شماره مهرماه خود به بررسي بازي‌هاي رايانه‌اي پرداخته و ضمن انتشار يادداشت‌ها، تحليل‌ها و مقالات مختلف پيرامون آن به گفت‌وگو با وزير فرهنگ‌ و ارشاد اسلامي و همچنين مديرعامل بنياد ملي بازي‌هاي رايانه‌اي پرداخته‌ است.

در بخشي از گفت‌وگوي «سيد محمد حسيني» وزير فرهنگ‌ و ارشاد اسلامي آمده: غرب با سلاح بازي‌هاي رايانه‌‌اي به جنگ ارزش‌ها و اعتقادات ما آمده و راه مقابله با اين جنگ، توليد انبوه بازي‌هاي رايانه‌اي با محتواست.

وي گفته‌ است: مقام معظم رهبري و آقاي رئيس‌جمهور هم به اين مسأله- توليد بازي‌هاي رايانه‌اي - عنايت دارند و اگر بتوانيم در اين زمينه توليدات مناسبي داشته باشيم، مي‌تواند پاسخگوي نيازها باشد.

براساس اين گزارش، بهروز مينايي، مديرعامل بنياد ملي بازي‌هاي رايانه‌اي در پاسخ به اين سؤال كه گفته مي‌شود بازي‌هاي رايانه‌اي يكي از ابزارهاي جنگ نرم هستند. به نظر شما بازي‌هايي كه در غرب ساخته مي‌شوند، چه نوع عمليات رواني را هدايت مي‌كنند و در اين بازي‌ها چه عوامل آسيب‌رساني بيشترين محوريت را دارند؟ گفت: بازي‌هاي خارجي ذاتاً دنبال درآمدزايي هستند و براي درآمدزايي از هر هنجاري استفاده مي‌كنند؛ هنجارهايي كه ممكن است با هنجارهاي ما در تقابل قرار گيرد. علاوه بر بازي‌هايي كه مستقيماً به فرهنگ يا هنجارهاي ما مي‌تازند، طيف ديگري از بازي‌ها مثل بازي سيمز (SIMS) وجود دارند كه حدود سه سال كار مداوم روانشناسي و جامعه‌شناسي روي اين بازي انجام شده و بيش از 20 ميليون دلار صرف مطالعات اوليه آن شده است تا به آموزش شيوه‌اي از زندگي بپردازند كه در آن هدف افراد فقط و فقط پيدا كردن ثروت و محبوب شدن است و معنويت نقشي در زندگي آنها ندارد.

وي ادامه داد: اين بازي كه در چند سال اخير يكي از محبوب‌ترين بازي‌ها بوده، هر چند عاري از هر گونه خشونتي است اما به تبليغ چيزي مي‌پردازد كه با جهان‌بيني ما در تضاد است. در اين بازي مرگ به تمسخر گرفته شده و افراد مي‌توانند با داشتن سه هزار دلار مرگ خود را به تأخير بياندازند. در طول بازي اگر شما زير هزار دلار داشته باشيد و موعد مرگ شما فرا برسد، حتما مي‌ميريد اما اگر بين هزار تا 3 هزار دلار داشته باشيد، مي‌توانيد برگشت خود را تضمين كنيد. شما بر مي‌گرديد اما نه در چهره آدمي بلكه در چهره حيواني. همين نوع بازگشت بحث تناسخ را بسيار زيركانه پيش مي‌كشد. علاوه بر اين اگر شما بالاي 5 هزار دلار داشته باشيد، مي‌توانيد مرگ را از خودتان دور كنيد. به عبارتي اين بازي حتي در مواجهه با مسأله‌اي مثل مرگ، بحث پول و... را مطرح كرده است.

يك ديد سكولاريستي محض بر اين بازي حاكم هست. بازي با نفي خدا نشان مي‌دهد كه مي‌توان منهاي خدا هم زندگي كرد. من معتقدم اين بازي يا بازي‌هايي مثل سكندلايف (Second Life) كه در آن فرد يك زندگي مجازي را در دنياي وب شروع مي‌كند، بسيار آسيب‌رسان‌تر و خطرناك‌تر از بازي‌هايي هستند كه مستقيماً در صدد حمله به اسلام، توهين به مقدسات، تخريب مسجد و تروريست نشان دادن مسلمان‌ها هستند، چون اين بازي‌ها به‌طور مستقيم اصول ما را هدف‌گيري مي‌كنند. كمپاني‌هاي غربي مايلند هر جا جنگي بوده كه امريكا و ساير كشورها در آن شركت داشته‌اند را شبيه‌سازي كنند و در اين مورد سعي مي‌كنند هيجاني را بر بازي حاكم كنند. از اين رو شايد غرض اوليه اين بازي‌ها بحث حمله به كشورهاي اسلامي نباشد. علاوه بر اين آسيب‌رساني اين بازي‌ها عموماً رد شدن از يكسري خط قرمزها و زير پا گذاشتن يكسري ارزش‌هاست كه بچه‌هاي ما معمولاً خودشان متوجه‌ آن مي‌شوند و اگر بازي مي‌كنند بيشتر به هيجان، گرافيك بازي، رواني و داستان جذابي كه دارد توجه مي‌كنند.

مديرعامل بنياد ملي بازي‌هاي رايانه‌اي اين دسته از بازي‌ها را هم محكوم كرد و افزود: اما تأثير منفي‌اي كه اين بازي‌ها دارند با تأثير منفي‌اي كه بازي‌هايي مثل سيمز (SIMS) يا سكندلايف در ذهن بچه‌ها دارند، قابل مقايسه نيست. اين بازي‌ها نوع زندگي بچه‌ها را عوض مي‌كنند و ديدگاهشان را نسبت به خدا و جهان، كيفيت معاشرت و آداب اجتماعي‌ عوض مي‌كنند. به هر حال تفاوت زيادي وجود دارد بين كسي كه درصدد است ارزش‌هاي شما را تغيير دهد با كسي كه به شما اهانتي مي‌كند.

مينايي به بررسي موارد تأثير اينگونه بازي‌ها اشاره كرد و گفت: در اين بازي‌ها ارزش‌ها و شيوه‌هاي مختلفي تبليغ مي‌شوند؛ از جمله تبعيض، ترس، خشونت، قمار، خالكوبي، استفاده از برهنگي يا پوشش نامناسب، گرايش‌هاي جنسي، همجنس‌بازي، استفاده از جادو يا هيپنوتيزم، استفاده از روش‌هايي كه از راهي غير عادي آدم را به موفقيت مي‌رساند، تمسخر بحث معاد و انديشه نجات، اقتدار امريكا به عنوان يك نيروي موفق هميشگي، اختلاط دختر و پسر، ونداليسم، فتيشيسم، فمينيسم و... به‌طور كلي شيوه‌اي از زندگي كه در غرب فعلي وجود دارد و در غرب 50 سال قبل به ندرت نشانه‌هايي از آن ديده مي‌شد.