مرگ داریوش همایون از سران سلطنت طلبان و حامی فتنه سبز، طیف های ضد انقلاب را عزادار كرد. همایون در 82 سالگی و در ژنو سوئیس درگذشت.
منابع خبری گزارش داده اند همایون از چندی پیش بر اثر زمین خوردن دچار ضربه مغزی شده و به كما رفته بود و دیگر به هوش نیامد. وی سال گذشته وقوع انقلاب اسلامی ایران را بزرگ ترین كابوس زندگی خود توصیف كرده بود و به همین دلیل نیز علی الدوام به ستایش های مبالغه آمیز نسبت به برخی دست اندركاران فتنه سبز (موسوی و خاتمی و كروبی) می پرداخت. او حتی از گروهك های مقیم خارج خواسته بود خود را با این سه نفر و اصلاح طلبان تنظیم كنند چرا كه اپوزیسیون توانسته از این طیف، افراد و شخصیت های جدیدی در تناقض با هویت انقلابی سابقشان بسازد.
صاحب نظران تاریخ به اعتبار كارنامه سیاسی همایون از وی به عنوان فردی بی ثبات و فرصت طلب یاد می كنند و سیر تطور گرایش های سیاسی وی از سوسیالیسم به سلطنت طلبی دو آتشه و سپس شعار دموكراسی خواهی و حقوق بشر را در طول 60 سال زندگی سیاسی او را شواهد متعدد این ادعا برمی شمارند. همایون در سال 1326 جزو مؤسسان حزب ضد اسلامی «پان ایرانیست» بود، سال 1329به «گروه نجات ملی» پیوست و سال 1330 از حزب سوسیالیست ملی كارگران ایران (سومكا) سر درآورد اما در جریان كودتای 28 مرداد، در زمره چماقداران و چاقوكشانی بود كه با شعار «خدا، شاه، میهن» و با هدایت سیا و M16 به خیابان ریختند و نهضت ملی شدن نفت را ساقط كردند.
داریوش همایون پس از كودتای 28 مرداد مورد اعتماد رژیم كودتا قرار گرفت. او عضو شبكه مطبوعاتی وابسته موسوم به «بدامن» بود و مورد اعتماد آمریكا قرارگرفت.
اعتماد سرلشكر زاهدی عامل كودتای 28 مرداد 32 به همایون باعث شد تا دختر خود «هما» را به عقد وی درآورد. رژیم كودتایی پهلوی همچنین از همایون برای راه اندازی سندیكای وابسته «نویسندگان و خبرنگاران» كمك گرفت تا مطبوعات را به طور كامل مدیریت كند.
همایون روزنامه صهیونیستی آیندگان را به اعتبار ارتباط با كلان سرمایه داران صهیونیست راه اندازی كرد. او همچنین مدت ها وزیر اطلاعات و جهانگردی در دولت های هویدا و آموزگار بود و پس از راه اندازی حزب شاه ساخته رستاخیز، به عنوان قائم مقام دبیركل حزب معرفی شد.
روایت تاریخی غالب بر آن است كه داریوش همایون نویسنده مقاله موهن روزنامه اطلاعات علیه مذهب و مراجع و حضرت امام خمینی(ره) در 17 دی 56 است، مقاله ای كه با امضای مستعار احمد رشیدی مطلق (یا به تعبیر شهید والامقام دستغیب «احمق رشیدی مطلق») چاپ شد. برخی روایتگران نیز بر آن هستند كه مقاله از سوی دربار و با وساطت همایون برای چاپ به روزنامه اطلاعات ارسال شد. این مقاله جرقه انفجار انقلاب اسلامی را در 19 دی 56 و سپس اربعین های زنجیره ای تا پیروزی انقلاب اسلامی زد و تا ابد داریوش همایون را دركنار لعنت ملت ایران، سزاوار ملامت سلطنت طلبان و حامیان خارجی آنها قرار داد.
داریوش همایون 16 آبان 57 در منزلش دستگیر و روانه زندان دژبان پادگان جمشیدآباد می شود. روز 22 بهمن 57 پس از فتح پادگان جمشیدآباد توسط مردم از زندان فرار كرده و 15 ماه به طور مخفیانه در ایران می گذراند. وی سال 1359از كشور گریخت.